Każdy z filozofów i jednocześnie każda z nowych myśli filozoficznych będzie wprowadzała całkowicie nowe pojęcie, a sam Kant pod tym właśnie względem zachowywał bardzo dużą twórczość. Miało to jednak solidne uzasadnienie, między innymi dlatego, że starał się on opracować całkowicie nowy język filozoficzny, tak aby możliwe było wyrażenie koncepcji, którą chciał zaprezentować. Za podstawę przyjmuje on brak założeń wstępnych z wyjątkiem uznania zasad kierujących elementami logiki. Badania takie w jego odczuciu noszą nazwę transcendentalnych, ponieważ dokonywane jest w nich wykroczenie poza wiedzę, która jest obecnie w ludzkim posiadaniu. Poszukując odpowiedniego rodzaju sądów, które mogłyby być bezwyjątkowo prawdziwymi i jednocześnie niosły ze sobą wiedzę dotyczącą świata, udało się mu stworzyć teorię, która bazuje na tak zwanych sądach syntetycznych. Zdaniem Kanta występowały będą one w takich dziedzinach matematycznych jak arytmetyka oraz geometria i traktować przede wszystkim o podstawowych składnikach ludzkich wrażeń. Chodzi tutaj przede wszystkim o czas oraz przestrzeń, którą mu odbieramy. Czas i przestrzeń w tym ujęciu to formy, w które następnie wtłoczone zostają wszystkie z naszych wrażeń zmysłowych. Nasz rozum tworzyć będzie szerokiego rodzaju idee, zarówno Boga, kosmosu, czy też duszy. Ludzka natura posiada potrzebę zgłębiania tychże właśnie idei, jednak prowadzić będzie to na manowce – jest to jeden z kolejnych wniosków, do których dochodzi kant w swoich pracach.